(ප්රසිද්ධ බ්රිතාන්ය භෞතික විද්යාඥ මහාචාර්ය බ්රයන් කොක්ස් (Prof. Brian Cox) සමඟ පැවති සම්මුඛ සාකච්ඡාවක් ඇසුරෙනි. අදාළ සාකච්ඡාව සහිත යූටියුබ් පටය ලිපිය අග දක්වා ඇත) පහත දැක්වෙන්නේ මහාචාර්ය බ්රයන් කොක්ස් විසින් එම සාකච්ඡාවේදී ලබා දුන් මූලික පිළිතුරුවල සිංහල පරිවර්තනයයි.
තාරකාවල විශාලත්වය ගැන:
“වචනයේ පරිසමාප්ත අර්ථයෙන්ම අපේ මුළු සෞරග්රහ මණ්ඩලය තරම් විශාල තාරකා විශ්වයේ තිබෙනවා. යම් තාරකාවක් ස්කන්ධයෙන් වැඩි වන තරමට, උදාහරණයක් ලෙස සූර්යයා මෙන් 10,000 ගුණයකින් විශාල ස්කන්ධයක් ඇති තාරකාවක් ගනිමු; එවිට ගුරුත්වාකර්ෂණ බලයට එරෙහිව තමාව රඳවා තබා ගැනීමට එයට ඉතා වේගයෙන් ඉන්ධන දහනය කිරීමට සිදු වෙනවා. ඒ නිසා විශ්වයේ ඇති ඇත්තෙන්ම දැවැන්ත තාරකාවල ආයු කාලය ඉතාම කෙටියි. විශාලතම තාරකාවේ ප්රමාණය මම හරියටම දන්නේ නැහැ, නමුත් පියවි ඇසින් දැකිය හැකි විශාලතම තාරකාවක් තමයි ඔරායන් තාරකා මණ්ඩලයේ තියෙන ‘බීට්ල්ජූස්’ (Betelgeuse) තාරකාව. ඒ ගැන තියෙන රසවත්ම දේ තමයි, අපි ඒ තාරකාව පෘථිවිය තියෙන තැනින් තිබ්බොත්, එහි විශාලත්වය බ්රහස්පති ග්රහයාගේ කක්ෂය දක්වාම විහිදෙනවා. බ්රහස්පති ග්රහයා ගමන් කරන්නේ ඒ තාරකාව ඇතුළේ. ඒ වගේම එය කෙතරම් විශාලද කියනවා නම් පෘථිවියේ දුරේක්ෂවලින් අපට එහි මතුපිට ලප බලාගන්නත් පුළුවන්. ඒක දැවැන්ත තාරකාවක්. ඒ තමන්ගේ ජීවිත කාලය අවසානයේ ඉදිමුණු තාරකාවක්.”
විශ්වයේ ආරම්භය සහ උද්ධමනය ගැන:
“අපට අභ්යවකාශයේ ඉතා ඈත බැලිය හැකියි. කොතරම් ඈතටද කියනවා නම් මහා පිපිරුමෙන් (Big Bang) වසර 380,000 කට පමණ පසුව නිකුත් වූ ආලෝකය අපට දකින්න පුළුවන්. තාරකා සහ මන්දාකිණි බිහිවීමටත් පෙර තිබූ ඒ ආලෝකය තුළ රටාවන් දක්නට ලැබෙනවා. අද අහසේ මන්දාකිණි විසිරී තිබෙන ආකාරය හා එම රටාවන් ගැලපෙනවා. ඒ රටාවන් ආවේ කොහෙන්ද? අපට තියෙන හොඳම න්යාය තමයි ‘උද්ධමනය’ (Inflation). ඒකෙන් කියන්නේ මහා පිපිරුමට කලින්, විශ්වය ඉතා උණුසුම් හා ඝනත්වයෙන් වැඩි වීමට පෙර, එය සීතල සහ හිස් තැනක්ව තිබූ බවත්, නමුත් එය ඉතා වේගයෙන් ප්රසාරණය වෙමින් තිබූ බවත්ය. පසුව විශ්වයේ ඒ වේගවත් ඇදීම (stretching) අවසානයකට පැමිණ මන්දගාමී වුණා. එසේ මන්දගාමී වීමේදී විශ්වය රත් වී, තාරකා සහ මන්දාකිණි සෑදීමට අවශ්ය අංශු නිර්මාණය වුණා. ඊට ‘උද්ධමනය’ කියලයි කියන්නේ. ඒ සඳහා හොඳ සාක්ෂි තියෙනවා.”
අඟහරු ජනාවාස කිරීම ගැන:
“පෘථිවියෙන් ඔබ්බට අපි ජනාවාස පිහිටුවන එකම ග්රහලෝකය අඟහරුයි. එය ජනාවාස කිරීමට පහසු ග්රහලෝකයක්. එහි මතුපිටට යටින් ඕනෑ තරම් ජලය ඇති බව අපට විශ්වාසයි, නැතහොත් අයිස් ලෙස මිදී තිබෙනවා. ශිෂ්ටාචාරයක් ගොඩනැගීමට අවශ්ය සියලුම ඛනිජ ලවණ එහි තියෙනවා. එහි ගොස් ජලය නිස්සාරණය කර, අපට හුස්ම ගැනීමට අවශ්ය ඔක්සිජන් සහ රොකට් ඉන්ධන සෑදීමට අවශ්ය හයිඩ්රජන් වෙන් කර ගැනීමටත්, විදුලිය නිපදවා ගැනීමටත් අවශ්ය තාක්ෂණය අප සතුයි. ඉතින් අපි දන්නවා ඒක කරන්නේ කොහොමද කියලා. ප්රශ්නය තියෙන්නේ අපට එය අවශ්යද සහ කවදාද කියන එකයි. අඟහරු වෙත යාමට මා දැක ඇති බොහෝ සැලසුම්වලට අනුව පළමුව රොබෝවරුන් යවා මූලික කඳවුර සකසා, පසුව මිනිසුන් එහි යාමයි සිදුවන්නේ. මම හිතන්නේ අපි කරන්න යන්නේ ඒකයි.”
අඟහරු වායුගෝලය වෙනස් කිරීම (Terraforming) ගැන:
“‘ටෙරාෆෝමින්’ කියන්නේ ග්රහලෝකයක වායුගෝලය වෙනස් කිරීමයි. එය දිගුකාලීන ඉලක්කයක් වුවත්, මූලධර්මයක් ලෙස එය කළ හැකි බව අපි දන්නවා. අඟහරු මත ‘හෙලස් බේසින්’ (Hellas Basin) කියලා තැනක් තියෙනවා. එය විශාල ගැටුමකින් හැදුණු ආවාටයක්. එය කිලෝමීටර් 9ක් ගැඹුරුයි. එය කොතරම් ගැඹුරුද කියනවා නම් එම ආවාටයේ පතුලේ වායුගෝලීය පීඩනය තරමක් ඉහළයි. ඒ නිසා ඉඳහිට ද්රව ජලය එහි රැඳෙන්න පුළුවන්. අඟහරුගේ වායුගෝලය ඉතා තුනී වුණත් මෙවැනි පහත් ස්ථානවල ද්රව ජලය තියෙන්න පුළුවන්. ඉතින් අඟහරුගේ වායුගෝලයට ගොඩක් දේවල් අවශ්ය නැහැ. හරිතාගාර ආචරණය, කාබන් ඩයොක්සයිඩ් වැනි දේ අවශ්යයි. එවිට ඔබට පුළුවන් ශාක වගා කරන්න. ශාක මගින් ඔක්සිජන් නිපදවාවි. යම් දිනක අනාගතයේදී අඟහරුට නැවතත් වායුගෝලයක් ලැබේවි කියලා අපට හිතන්න පුළුවන්.”
කාලය හරහා ගමන් කිරීම (Wormholes) ගැන:
“න්යායික භෞතික විද්යාවේ තියෙන ලොකුම ප්රශ්නයක් තමයි මේවා (Wormholes) මුලින්ම පවතින්න පුළුවන්ද කියන එක. අයින්ස්ටයින්ගේ න්යායට අනුව ඒවා පැවතිය හැකියි. නමුත් ප්රශ්නය ඒවා ස්ථායීද (Stable) කියන එකයි. ඔබ ඒ හරහා තොරතුරු යැවීමට උත්සාහ කළොත් ඒවා කඩා වැටෙන්න ඉඩ තියෙනවා. දැනට තියෙන ලොකුම විවාදය තමයි අතීතයට යන්න කාල යන්ත්රයක් විදියට මේවා පාවිච්චි කරන්න පුළුවන්ද කියන එක. බොහෝ භෞතික විද්යාඥයින් හිතන්නේ බැහැ කියලයි. ඒවා පැවතිය හැකි වුණත්, ඒවා අස්ථාවර නිසා මිනිසෙක් තියා ආලෝක සංඥාවක්වත් ඒ හරහා යවන්න බැරි වෙයි කියලා ඔවුන් හිතනවා. ඒ ගැන හරියටම දැනගන්න අපට ක්වොන්ටම් ගුරුත්වාකර්ෂණ න්යාය වැනි වඩා දියුණු න්යායක් අවශ්යයි.”
චන්ද්රයා නිර්මාණය වීම ගැන:
“සඳ නිර්මාණය වුණේ ඝට්ටනයකින් (Impact). සෞරග්රහ මණ්ඩලයේ ඉතා මුල් අවධියේදී, එනම් වසර බිලියන 4.5 කට පමණ පෙර, අඟහරු ග්රහයාගේ ප්රමාණයට සමාන ග්රහලෝකයක් තරුණ පෘථිවියේ ගැටුණා. එය ඇත්තෙන්ම පසෙකින් සිදුවූ ගැටුමක්. ඉන් විසිවූ සුන්බුන් අභ්යවකාශයට ගොස් පෘථිවිය වටා තාවකාලික වළල්ලක් සෑදුණා (සෙනසුරු වළලු වගේ). පසුව ඒ වළල්ල ඉතා ඉක්මනින් එකතු වී සඳ නිර්මාණය වුණා. ඒ නිසා අපි හිතනවා සඳ හැදිලා තියෙන්නේ පෘථිවියේ කොටස්වලින් සහ අර ගැටුණු ග්රහලෝකයේ කොටස්වලින් කියලා.”
බ්රහස්පති හරහා පියාසර කිරීම ගැන:
“බැහැ. එහි වායුගෝලයේ ඉහළ කොටස් හරහා යන්න පුළුවන් වෙයි, මොකද එතන ඝනත්වය අඩුයි. නමුත් බ්රහස්පතිගේ හරය දෙසට පහළට යද්දී පීඩනය සහ උෂ්ණත්වය අතිශයින් ඉහළ යනවා. එහි මධ්යයේ මොනවද තියෙන්නේ කියලා අපි හරියටම දන්නේ නැහැ. එහි ද්රව ලෝහමය හයිඩ්රජන් වැනි අමුතු ද්රව්ය තියෙන්න පුළුවන්. රොකට් එකක් මැදින් යවන්න හැදුවොත් එය වැඩි දුරක් යන්න කලින් තෙරපිලා, දියවෙලා විනාශ වෙයි. සමහර විට හරයේ ඇති ඝන වස්තුවක ගැටෙන්නත් ඉඩ තියෙනවා.”
බහු-විශ්ව (Multiverse) න්යාය ගැන:
“පළමුවෙන්ම ඒකට සාක්ෂි නැහැ. දෙවැනුව එහි විවිධ ආකාර තියෙනවා. භෞතික විද්යාඥයින් උනන්දු වන එකක් තමයි ‘උද්ධමන බහු-විශ්වය’ (Inflationary Multiverse). අපේ හොඳම න්යායට අනුව විශ්වය වේගයෙන් ප්රසාරණය වීම (උද්ධමනය) හැම තැනම එකම වෙලාවට නතර වෙන්නේ නැහැ. එය පොඩි පොඩි කොටස් වශයෙන් නතර වෙනවා. එක් කුඩා කොටසක් නතර වී මහා පිපිරුමක් සිදු වී අපේ විශ්වය හැදෙනවා. තවත් කොටසක් පසුව නතර වී තවත් විශ්වයක් හැදෙනවා. මෙය අනන්තවත් සිදු විය හැකියි. ඒ අනුව අපේ මුළු විශ්වයම, තවත් බුබුළු විශ්ව ගණනාවක් අතර තියෙන එක බුබුළක් පමණක් වෙන්න පුළුවන්.”
ග්රහලෝකවල චුම්බක ක්ෂේත්ර ගැන:
“අඟහරු කියන්නේ පෘථිවියට සාපේක්ෂව කුඩා ග්රහලෝකයක්. කුඩා සතුන්ට (මීයන් වගේ) ශරීර උෂ්ණත්වය පවත්වා ගැනීම අමාරුයි වගේම, ග්රහලෝක කුඩා වන විට ඒවායේ මධ්යයේ ඇති උණුසුම මතුපිට හරහා ඉක්මනින් පිටව යනවා. පෘථිවිය වගේ ග්රහලෝකවල ද්රව යකඩ හරයක් (Liquid iron core) කැරකෙන නිසා චුම්බක ක්ෂේත්රයක් ඇති වෙනවා. නමුත් අඟහරු කුඩා නිසා එහි හරය ඉක්මනින් සිසිල් වී ඝන වෙලා. ඒ නිසා චුම්බක ක්ෂේත්රය අහිමි වෙලා.”
රාත්රී අහස අඳුරු වීම ගැන:
“මේ ගැන සියවස් ගණනාවක් තිස්සේ මිනිස්සු හිතුවා. ඕල්බර්ස් (Olbers) කියන තාරකා විද්යාඥයා නිගමනය කළේ, විශ්වය සදාකාලික නම් සහ අනන්ත නම්, අපි අහස දෙස බලන ඕනෑම දිශාවක තාරකාවක් තිබිය යුතු බවයි. එසේ නම් මුළු අහසම ආලෝකයෙන් බැබළිය යුතුයි. නමුත් අහස අඳුරුයි. ඒකට හේතුව තමයි අපි ජීවත් වෙන්නේ ප්රසාරණය වන, වසර බිලියන 13.8ක් වයසැති විශ්වයක වීම. විශ්වයට ආරම්භයක් තිබීම නිසා අහස සම්පූර්ණයෙන්ම ආලෝකමත් වී නැහැ.”
ආලෝකය අංශුවක් සහ තරංගයක් වීම ගැන:
“අංශු භෞතික විද්යාවේදී අපි දකින්නේ අංශු එකිනෙක ගැටෙන ආකාරයයි (බිලියඩ් බෝල වගේ). නමුත් ඒවා යන්නේ කොහාටද කියා ගණනය කිරීමට ගිය විට, ඒ සඳහා භාවිතා වන ගණිතය තරංගවලට සමානයි. තරංගවල වගේම අංශු අතරත් නිරෝධනය (Interference – එකිනෙක කැපී යාම) දකින්න පුළුවන්. සරලව කිව්වොත්, ඒවා අංශු වුණාට ඒවා චලනය වන ආකාරය අපි හිතන සාමාන්ය අංශු වගේ නෙවෙයි; ඒවා තරංගමය ස්වභාවයක් ගන්නවා.”
කළු කුහර සහ අයින්ස්ටයින්ගේ න්යාය ගැන:
“අයින්ස්ටයින්ගේ න්යාය කළු කුහර මධ්යයේදී බිඳ වැටෙනවා. එය කියන්නේ අනන්ත ඝනත්වයක් (Singularity) ගැනයි. නමුත් ස්ටීවන් හෝකින් සොයාගත්තා ‘හෝකින් විකිරණය’ ගැන. ක්වොන්ටම් යාන්ත්ර විද්යාවට අනුව හිස් අවකාශයේ නිතරම අංශු සහ ප්රති-අංශු ඇති වී නැති වී යනවා. කළු කුහරයක මායිමේදී (Event horizon) මේවායින් එකක් ඇතුළට වැටී අනෙක එළියට විසි වෙන්න පුළුවන්. එලෙස පිටවන අංශුව ශක්තිය රැගෙන යනවා. මේ නිසා කළු කුහරය කාලයත් සමඟ වාෂ්ප වී, එහි ශක්තිය නැවත විශ්වයට මුදා හරිනවා. ඒ නිසා කළු කුහර සදාකාලික නැහැ.”
විශ්වයේ වයස සහ මිනුම්වල නිරවද්යතාව ගැන:
“අපි ස්වාධීන මිනුම් ගණනාවක් මගින් මේවා තහවුරු කර ගන්නවා. උදාහරණයක් ලෙස පෘථිවියේ වයස අපි පාෂාණ රේඩියෝ විකිරණශීලී කාල් නිර්ණය මගින් මනිනවා (වසර බිලියන 4ක් පමණ). සූර්යයාගේ වයස මනින්නේ සූර්ය භූකම්පන විද්යාව (Helioseismology) සහ එහි ඇති හීලියම් ප්රමාණය මැනීමෙන් (වසර බිලියන 4.7ක් පමණ). මේ මිනුම් එකිනෙකට ගැලපෙනවා. 1990 ගණන්වල විශ්වයේ වයස තරු පොකුරුවල වයසට වඩා අඩු බවට ගැටලුවක් ආවා. නමුත් 1998 දී විශ්වය වේගයෙන් ප්රසාරණය වන බව සොයා ගැනීමත් සමඟ එම ගණනය කිරීම් නිවැරදි වී, විශ්වයේ වයස අවුරුදු බිලියන 13.8ක් බව තහවුරු වුණා. දත්තවල පරස්පරතා එන විට අපි දිගටම පරීක්ෂණ කරනවා, එවිට නිවැරදි උත්තරය ලැබෙනවා.”
ආලෝකයේ වේගය ගැන:
“ආලෝකයේ වේගය සීමිත වීම (Finite speed) විශ්වයේ ජ්යාමිතිය තීරණය කරනවා. අයින්ස්ටයින්ගේ න්යායට අනුව අවකාශය සහ කාලය මානයන් ලෙස සැලකෙනවා. අපට අවකාශයේ ඕනෑම තැනක යා හැකි වුණාට කාලය හරහා අතීතයට යන්න බැහැ. මේ වෙනස ඇති කරන්නේ විශ්වීය වේග සීමාවක් තිබීමයි. ස්කන්ධයක් නැති ඕනෑම දෙයක් (ෆෝටෝන වගේ) ඒ වේගයෙන් ගමන් කළ යුතුයි. ස්කන්ධයක් ඇති දේවල්වලට ඒ වේගය ඉක්මවන්න බැහැ. මෙය නිසා තමයි අපට අතීතයට ගොස් කාලය අවුල් කරන යන්ත්ර හදන්න බැරි. E=mc² සමීකරණයටත් මූලික වෙන්නේ මේකයි.”
විශ්වය සදාකාලිකද යන්න ගැන:
“විශ්වය සදාකාලික වීමට ඉඩ තියෙනවා. ස්ටීවන් හෝකින් ඇතුළු පිරිසක් කිව්වා ප්රසාරණය වන විශ්වයකට ආරම්භයක් තිබිය යුතුයි කියලා. නමුත් අපේ මහා පිපිරුම (Big Bang) කියන්නේ සදාකාලික විශ්වයක අපේ කොටසේ ආරම්භය පමණක් වෙන්න පුළුවන්. ඊට කලින් මොනවා තිබුණද, මේ රාමුව හැමදාම තිබුණද කියන එක තවම අපි හරියටම දන්නේ නැහැ. එය නූතන විශ්ව විද්යාවේ (Cosmology) දේශසීමාවේ තියෙන ප්රශ්නයක්.”
පිටසක්වල ජීවය ගැන:
“දැන් අපට සැකයක් තියෙනවා අඟහරු මත ක්ෂුද්ර ජීවීන් සිටිය හැකියි කියලා. ජීවය පැවතීමට අවශ්ය ද්රව ජලය සහ භූ විද්යාත්මක ක්රියාකාරකම් අඟහරු මතුපිටට යටින් තියෙනවා. සෙනසුරුගේ චන්ද්රයෙක් වන එන්සෙලඩස් සහ බ්රහස්පතිගේ යුරෝපා චන්ද්රයා මතත් මේ තත්ත්වයන් තියෙනවා. අපේ ජීවිත කාලය තුළදී සෞරග්රහ මණ්ඩලයේ වෙනත් තැනක ජීවය සොයා ගැනීමට හැකි වේවි. ඊට අමතරව අපි දැන් වෙනත් තාරකා වටා ඇති ග්රහලෝකවල වායුගෝලය පරීක්ෂා කරන්න පටන් අරන්. යම් ග්රහලෝකයක ඔක්සිජන් බහුල නම් එය ප්රභාසංස්ලේෂණයට සාක්ෂියක්. ඉදිරි වසර 20 ඇතුළත රසායනික සලකුණු (Chemical signatures) මගින් අපට පිටසක්වල ජීවය සොයා ගැනීමට හැකි වේවි.”
විද්යාව යනු නිරන්තර ගවේෂණයකි. රාත්රී අහස දෙස බලන විට අප දකින්නේ විශ්වයේ අතීතයයි; එමෙන්ම අපගේ අනාගතයයි.
තතු 
ප්රතිචාරයක් ලබාදෙන්න